Beret roboczy wojsk lądowych pojawia się w "Przepisach ubiorczych żołnierzy Wojska Polskiego TOM I" z 1972 wydawnictwa MON w tabeli nr 15 "ubiór roboczy". W książce Orzeł - symbol przynależności Bujanowicza i Sawickiego orzełki wz. 71 na podkładce z szarego sukna są opisane jako jednostek inżynieryjno-budowlanych.
Materiałem zasadniczym jest sukno mundurowe w kolorze szarym. Denko lekko owalne. Dolna część złożona z trzech kwater. Jedna przednia i dwie tylne. Przednia lekko usztywniona. Lamówka z czarnej skóry z materiałową taśmą do regulacji rozmiaru. Symetrycznie do bocznych zszyć kwater umieszczona wietrzniki jako oczka szewskie z metalu lakierowanego na szaro. Wewnątrz jedwabna podszewka w odcieniu szarości. Brak stempla. W tylnej części w podszewce wszyta metka z rozmiarem. Na przedniej kwaterze naszyty orzeł wz. 71 wykonany z tworzywa na podkładce z materiału zasadniczego.
Literatura:
Mirosław Żaryn: Barwy Broni i Służb, cz. 5 - 1960-1989, Bukowiec 2022
Lech Bujanowicz, Zdzisław Sawicki: Orzeł - symbol przynależności, Warszawa, 2004
Dokumentacja Techniczno-Technologiczna wyrobów odzieżowych - Beret .... Art. 0404, Zakłady Przemysłu Odzieżowego Bydgoszcz (Modus(?)), 1987