Beret roboczy wojsk lądowych pojawia się w "Przepisach ubiorczych żołnierzy Wojska Polskiego TOM I" z 1972 wydawnictwa MON w tabeli nr 15 "ubiór roboczy".
Materiałem zasadniczym jest sukno mundurowe w kolorze granatowym o symbolu 0439/5. Denko lekko owalne. Dolna część złożona z trzech kwater. Jedna przednia i dwie tylne. Przednia lekko usztywniona watą krawiecką o symbolu 9003/140. Lamówka z czarnej skóry z materiałową taśmą do regulacji rozmiaru o symbolu 2353/10. Symetrycznie do bocznych zszyć kwater umieszczona wietrzniki jako oczka szewskie z metalu lakierowanego na czarno. Wewnątrz jedwabna podszewka o symbolu J 242 w kolorze czarnym. Na środku stempel daty i rozmiaru (wykonany tuszem niezmywalnym) z naszytym transparentnym rombem z tworzywa chroniącego przed potem. Na przedniej kwaterze naszyty orzeł (nićmi Elanil o symbolu 40/2/1000) wz. 71 wykonany z tworzywa na podkładce z materiału zasadniczego.
Literatura:
Mirosław Żaryn: Barwy Broni i Służb, cz. 5 - 1960-1989, Bukowiec 2022
Lech Bujanowicz, Zdzisław Sawicki: Orzeł - symbol przynależności, Warszawa, 2004
Dokumentacja Techniczno-Technologiczna wyrobów odzieżowych - Beret .... Art. 0404, Zakłady Przemysłu Odzieżowego Bydgoszcz (Modus(?)), 1987