Mundury armii szwajcarskiej wykorzystujące furażerki (Schiffchenmütze) typu A-Mütze oraz B-Mütze obowiązywały w latach 1949–1990. Wprowadzono je oficjalnie na mocy reformy mundurowej z 1949 roku (Ordonnanz 1949 lub Ord. 49). Ich powszechne stosowanie zakończyło się na przełomie lat 80. i 90. XX wieku wraz z wprowadzeniem nowego umundurowania TAZ 90 oraz zastąpieniem furażerek przez berety. Szwajcarski system Ord. 49 rozróżniał dwa warianty tego nakrycia głowy w zależności od rodzaju noszonego munduru (Tenue):
A-Mütze (Furażerka wyjściowa) – wykonana z gładkiego, drobno tkanego i lepszego jakościowo sukna wełnianego. Była przeznaczona dla żołnierzy i podoficerów do munduru wyjściowego (Ausgangsuniform).
B-Mütze (Furażerka polowa) – wykonana z grubszego, bardziej szorstkiego materiału. Służyła jako element munduru służbowego i bojowego (Dienst- und Kampfanzug). Posiadała unikalną konstrukcję, która pozwalała na jej pełne rozłożenie i przekształcenie w kaptur/kominiarkę chroniącą uszy, szyję oraz kark przed zimnem i wiatrem.
W 1972 wraz z modyfikacją munduru (Ordonnanz 1972), furażerki przeszły drobne poprawki. Zmieniono m.in. materiał, dopasowując go do nowej tkaniny spodni wyjściowych z gabardyny, oraz wprowadzono nowe metalowe guziki ozdobne ze szwajcarskim krzyżem, jednak ogólna koncepcja podziału na wariant polowy (B) i wyjściowy (A) przetrwała aż do momentu całkowitej wymiany generacyjnej oporządzenia na berety.
Materiał zasadniczy to szare sukno. Korona złożona z dwóch kwater. Na górnym szwie naszyty czarny kord. Rant klapy w obszarze twarzy także obszyty czarnym kordem. Do korony przyszyte klapy rozkładane w rodzaj komina. Brak wietrzników. W przedniej części doszyty usztywniany daszek przeszyty ośmiokrotnie. Wewnątrz brak podszewki. Potnik z materiałowej taśmy, na której znajdują się dwa stemple: daty i rozmiaru. Na lewej klapie tworzywowy guzik ze szwajcarskim krzyżem na czarnej podkładce.
„AG” – oznacza odbiór wojskowy i kanton - Kanton Argowia (Kanton Aargau). Szwajcarski system zaopatrzenia wojskowego był silnie scentralizowany na poziomie kantonów, które odpowiadały za dystrybucję wyposażenia dla żołnierzy ze swojego regionu. Stempel ten oznacza, że furażerka przeszła kontrolę jakości i została oficjalnie przyjęta na stan magazynowy Arsenału w kantonie Argowia (np. w Aarau lub Brugg).
„Lu z plusem w kwadracie” – oznacza odbiór wojskowy i kanton - Kanton Lucerna (Kanton Luzern). Plus w kwadracie – to uproszczony szwajcarski krzyż federalny, który stanowił oficjalne rządowe potwierdzenie odbioru technicznego mienia wojskowego (Abnahmestempel). Czerwony kolor tuszu – w szwajcarskim systemie logistycznym był bardzo często używany przy wtórnych kontrolach, przesunięciach magazynowych lub ponownym wydawaniu ekwipunku nowym rocznikom rekrutów.
Szwajcarscy żołnierze po zakończeniu zasadniczej szkoły rekrutów zabierali swój mundur osobisty do domu. Jeśli żołnierz zmieniał miejsce zamieszkania (np. przeprowadzał się do innego kantonu z powodów zawodowych), musiał przerejestrować swoje wyposażenie w lokalnym arsenale kantonu, do którego się wprowadzał. W 1958 roku została wyprodukowana i przyjęta na stan magazynu wojskowego w kantonie Argowia (AG), gdzie wydano ją pierwszemu żołnierzowi. W późniejszych latach (np. w latach 60. lub 70.) przedmiot ten – wraz z żołnierzem lub w ramach masowych przesunięć rezerw logistycznych między arsenałami – trafił pod ewidencję wojskową w kantonie Lucerna (Lu), co przypieczętowano czerwonym stemplem.
datowanie - 1958,
rozmiar - 58,
producent - ?,
typ - furażerka / schiffchen,
kraj - Szwajcaria,
Źródła:
https://de.wikipedia.org/wiki/Schiffchen_(Uniform)
https://www.swissinfo.ch/ger/vor-30-jahren-trennte-sich-die-armee-von-ihren-brieftauben/87548435