3628718269
























































Początki Służby Więziennej w Polsce sięgają 1919 roku. Formacja realizująca zadania z zakresu pozbawienia wolności i tymczasowego aresztowania. Podlega Ministrowi Sprawiedliwości.
Beret w umundurowaniu kobiecym pojawia się prawdopodobnie pierwszy raz w Przepisach o umundurowaniu funkcjonariuszy Służby Więziennej z 1973: "Beret noszą funkcjonariusze (kobiety) zamiast czapki gabardinowej. Beret nosi się lekko przechylony na prawe ucho. Dolna jego krawędź powinna znajdować się na wysokości czoła 4 cm nad lewą brwią oraz około 2 cm nad prawą brwią. Prawą krawędź denka beretu opuszcza się w dół nieco ku tyłowi, tak by nie przysłaniała ucha.". Rysunek z Przepisów o umundurowaniu funkcjonariuszy Służby Więziennej z 1976.
Wg przepisów: "Beret sukienny jest koloru granatowego. Beret ma denko okrągłe, usztywnione płótnem. Średnica denka wynosi od 25 do 27 cm. Beret wykonany jest na podszewce. Szerokość kwater z przodu wynosi 9 cm, a z tyłu 7 cm. Dół kwater wykończony jest lamówką ze skóry, w otworze lamówki przeciągnięta jest tasiemka. Na bokach kwater znajdują się po dwa oczka metalowe. W przodzie — po środku kwatery — umieszczony jest orzełek koloru srebrnego haftowany bajorkiem.". Beret wykonany z tkaniny o symbolu W 0419 5. W denku jest stempel daty i rozmiaru. Stempel zasłonięty jest transparentnym rombem stanowiącym osłonę przeciwpotną. Obok stempel kontroli jakości KJ 4/8.
Na ostatnich zdjęciach pluton kobiet przed promocją szkoły podoficerskiej 3 lutego 1977.
Źródła:
https://sw.gov.pl/strona/rekrutacja-stulecie-test
https://szczypiorno.info/ksztalcenie-funkcjonariuszy-sluzby-wieziennej/